Skip to content

De waarheid over Samson en Gert

26 juli 2012

De Studio 100-serie Samson en Gert speelt zich af in een dystopische toekomst, waar door een grote ramp of een oorlog veel mensen zijn omgekomen. Bovendien heeft deze ramp de economie in het ongeluk gestort. De serie laat zien hoe de verschillende personages omgaan met deze situatie.

Om te beginnen: Gert. Hij is werkloos door de economische toestand, daarom zit hij alleen maar thuis. Zijn geliefde, Marlène, is omgekomen bij de ramp. Dit kan hij niet verwerken, daarom beeldt hij zich dat ze nog leeft. Ook heeft hij een gespleten persoonlijkheid ontwikkeld, waarbij zijn vroegere naïeve maar gelukkige persoonlijkheid zich tijdens frequente hallucinaties manifesteert als Samson, de pratende hond. Gezien de conflicten tussen Samson en Gert is Gert voortdurend in strijd met zijn vroegere zelf.

De buurtsuper wordt af en toe nog bezocht door klanten, maar de kapper helemaal niet. Hieraan is te zien dat het uitgavenpatroon van de dorpsbewoners zich beperkt heeft tot de meest noodzakelijke levensbehoeften. De moeder van kapper Albert is ook omgekomen bij de ramp, maar Albert probeert zichzelf wijs te maken dat ze nog leeft. Door de dood van zijn moeder en het wegkwijnen van zijn onderneming heeft hij een eetverslaving ontwikkeld.

De burgemeester, tenslotte, is volledig doorgedraaid. Hij doet in zijn werkkamer vrijwel niets anders dan het bouwen van modelvliegtuigjes, het enige waarin hij nog vreugde vindt in de wereld. Hij bemoeit zich met de pietluttigste zaken van zijn onderdanen en loopt voortdurend in zijn formele ambtskleding, als een seniele dictator.

De serie laat zien dat het Vlaanderen van de jaren ’90 gebukt ging onder een voortdurende, allesoverheersende angst voor de toekomst. Samson en Gert was een manier om hiermee om te leren gaan; zo ver zou men het nooit laten komen. Gezien de populariteit van de serie in Nederland kan gesteld worden dat de angst die bij onze zuiderburen leefde ook hier heel reëel was. Dat voornamelijk kinderen naar het programma keken mag opmerkelijk genoemd worden.

Advertenties
5 reacties
  1. Stefanus permalink

    De generatie van de jaren ’80 en ’90 weten nu heel goed om te gaan met die angst. Dat geeft hoop in de economische crisis. Zouden er nu ook series zijn die op dezelfde wijze functioneren als Samson en Gert? Laten we onze kinderen in de gaten houden!

  2. Stefanus permalink

    En ik wil mijn reactie kunnen ‘editen’. Maar dat kan nu niet. En daardoor blijft de grammaticale fout staan.

  3. Antoinne permalink

    Ik vond het ook altijd al wat Orwelliaans aandoen.

  4. Ik denk dat het ‘angst voor de toekomst’ als enig alles overheersend thema toch een beetje gerelativeerd moet worden. Neem nu de uitspraak ‘Ik moest kloppen, want de bel doet het niet’, dat als een soort grondmotief in de hele serie opduikt. In deze uitspraak wordt de gebrokenheid van het leven ronduit erkent. En hoe gek het ook klinkt, dit lijkt mij een voorzichtige eerste stap naar herstel. En dit kleine eerste stapje wordt door gasten van Gert genomen. Immers, de waarheid is hier nog wel pijnlijk, maar niet meer zo pijnlijk dat ze niet uitgesproken kan worden: de bel is kapot. Bovendien is er al een provisorische oplossing gevonden: kloppen. Het feit dat men al weer bezig is oplossingsgericht te denken getuigd mijns inziens van een sprankje hoop en ook geloof in de mogelijkheid zelf een betere werkelijkheid te realiseren. Hiermee zijn de redenen om voor de toekomst te vrezen zeker niet weggenomen, maar er is denk ik wel meer perspectief dan hierboven geschetst is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: