Skip to content

Haribo Kikkers

10 februari 2013

Onderstaand bericht heb ik naar Haribo gestuurd, vanwege de inconsistente visuele kwaliteit van de kikkertjes.

Beste mensen van Haribo,

Bij het eten van uw overigens erg smakelijke kikkertjes, viel het mij op dat de visuele kwaliteit daarvan niet consistent is. De meeste kikkertjes zien er prima uit, maar sommige exemplaren zijn dof. Andere zijn pokdalig, alsof ze een vreselijke huidziekte hebben. Zie voor een vergelijking de twee foto’s die ik heb meegestuurd, waarop gebrekkige kikkertjes worden vergeleken met een onberispelijk exemplaar.

728839_407084956044139_1858669399_o

IMG_20130125_014707

Nou smaakten ze er niet minder om, laat ik dat vooral eerst gezegd hebben. Ik ben dan ook niet boos, zelfs niet teleurgesteld. Ik heb ze met smaak opgegeten en uitgedeeld. Maar toch wringt er iets. Als klant verwacht je gewoon dat alle kikkertjes er hetzelfde uitzien. Als dat dan niet zo is, ga je nadenken. Waarom zien sommige kikkertjes er anders uit dan andere? Lagen sommige op een andere plek op de lopende band, waardoor ze minder heet werden? Lagen ze onderin één of andere ketel in de verdrukking? Was de glazuurmachine te laat bijgevuld?

Je wordt als het ware stilgezet bij het productieproces. En daar zit je als klant niet op te wachten. Misschien ligt het probleem niet bij jullie, maar bij de maatschappij. We zijn te verwend met zijn allen. We dulden geen imperfectie, alles moet volmaakt zijn. Mensen worden wanhopig in hun futiele streven naar een ideaalbeeld, alles moet voortdurend mooier, groter, beter en sneller. Bovendien zijn we het contact met de wereld kwijtgeraakt: we willen niet weten waar ons vlees vandaan komt bijvoorbeeld. Bijna iedereen wil gewoon onherkenbare plofkipfilet uit de supermarkt, en daar graag niet teveel bij nadenken. Maar de meeste mensen durven niet zelf een kip te slachten om deze op te eten.

In deze wereld komen imperfecte snoepjes extra hard aan. Want zoals ik al genoemd heb, je wordt gedwongen te denken aan het productieproces. Maar de consument wil niet denken aan grote buizen die groene gesmolten klodders in roestvrijstalen mallen spuiten. Hij wil alleen maar snoepjes eten. En lelijk mogen ze niet zijn.

Ik heb respect voor Haribo, omdat het bedrijf de onmogelijke taak op zich heeft genomen om al die verloren, wanhopige, postmoderne mensen zonder zekerheid nog enig houvast te bieden in de vorm van uniforme snoepjes. Ik wil u dan ook van harte aanmoedigen om de visuele kwaliteit van de kikkertjes zo mogelijk nog verder te verbeteren. Of, wat misschien nog beter is, juist alleen nog lelijke kikkertjes te verpakken zodat de postmoderne mens zijn streven naar onhaalbare perfectie kan laten varen om weer in harmonie te komen met zichzelf.

Met vriendelijke groet,

Henk de Roos

Update 12/02/13

Inmiddels heb ik antwoord van Haribo. Onder de brief staat een disclaimer waarin wordt gemeld dat deze niet openbaar mag worden gemaakt. Dat doe ik dus ook maar niet. Maar de strekking van de brief is dat ze willen dat ik de verpakking per post naar ze opstuur, zodat ze mijn klacht in behandeling kunnen nemen. Hier is het antwoord dat ik teruggemaild heb:

Beste mevrouw **********,

Bedankt voor uw reactie. Ik waardeer het zeer dat u de moeite neemt met mij contact op te nemen naar aanleiding van mijn schrijven, maar tegelijkertijd ben ik nu alsnog een beetje teleurgesteld. Als u datgene wat ik u geschreven had goed had gelezen, had u immers kunnen constateren dat ik afgezien van het visuele voorkomen zeer tevreden was over uw snoepjes, ik heb ze immers allemaal met smaak opgegeten. Het is ook alweer bijna een maand geleden en ik heb het zakje al lang weggegooid. Gelukkig hebben we de foto’s nog, zou ik bijna zeggen.

Met andere woorden: mijn tekst in uw online contactformulier was geen klacht. Ik wil dan ook liever niet dat deze als zodanig in behandeling wordt genomen. Het ging me er niet om een zakje gratis snoep te scoren naar aanleiding van een paar doffe kikkertjes. Ik wilde enkel een tip geven en wat gedachten met u delen. Wel zou ik het op prijs stellen wanneer ik een uittreksel van de notulen zou kunnen ontvangen van de eventuele vergadering waarin mijn brief wordt behandeld.

Mocht u alsnog de behoefte voelen mij iets op te sturen, maar dan als bedankje en niet als schadeloosstelling, dan kan dat naar onderstaand adres. Maar als u daar geen zin in heeft begrijp ik dat, u krijgt niet alle dagen zulke rare brieven. Verder rest mij niets dan te zeggen dat ik nog steeds tevreden ben over de producten van Haribo™ en dat ik hoop dat u mij persoonlijk antwoord zult sturen.

Met vriendelijke groet,

Henk de Roos

(mijn adres)

Ceterum censeo Carthaginem esse delendam.

Bij een eventueel vervolg op dit verhaal komt er uiteraard weer een update.

Advertenties

From → Brieven

5 reacties
  1. Jan de Roos permalink

    Like

  2. Alleen nog maar lelijke kikkertjes! Ik ben helemaal voor. Laten we een lans breken voor de gebroken werkelijkheid!

  3. Jan de Roos permalink

    Wij volgen deze soap met spanning

  4. En voorts ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden 😀

  5. Stefanus permalink

    Ge-wel-dig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: