Skip to content

Een activistische post

3 maart 2013

Bradley Manning, de militair die in 2010 dit filmpje samen met een grote hoeveelheid geheime documenten openbaar maakte, zit nog steeds vast. Inmiddels is hij aangeklaagd, maar tot 2012 heeft hij zonder enige vorm van proces geïsoleerd vastgezeten.

Het filmpje veroorzaakte een golf van verontwaardiging, de kritiek op de oorlog in Irak werd veel heviger. En de documenten, waaruit bleek hoe diplomaten dachten over andere landen, brachten de Verenigde Staten zwaar in verlegenheid.

Bradley Manning zou eigenlijk onmiddelijk vrijgelaten moeten worden. Het enige wat hij deed, was informatie openbaar maken die relevant was voor de burger, om zich een mening te vormen over de zittende regering. Als dat tegen de wet is, kan je nooit een echte democratie hebben. Want alleen geïnformeerde burgers kunnen een betekenisvolle keuze maken in het stemhokje.

Toch is er een probleem: een natiestaat heeft geheimen nodig. Ook vrije en open staten hebben een veiligheidsdienst en houden informatie verborgen voor hun burgers. Dit is nodig, want deze informatie kan schadelijk zijn in verkeerde handen. De staat beschermt haar burgers, maar kan niet selectief de informatie intern bekend maken en naar buiten toe geheim houden. Het is dus logisch dat Manning is opgepakt; de VS verdedigen hun eigen belangen.

Dit is één van de redenen waarom ik een probleem heb met nationalisme en de natiestaat. Want zo lang er natiestaten zijn, moeten er geheimen zijn. En zo lang er geheimen zijn kan er geen echte democratie zijn.

Een andere reden is, dat nationalisme in sommige samenlevingen gewoon niet werkt. Deels om die reden is het in veel Afrikaanse landen en in bijvoorbeeld Afghanistan zo instabiel. Andere redenen worden in onderstaand filmpje vrij duidelijk uitgelegd, dus daar maak ik verder geen woorden aan vuil:

Zo lang we de levensstandaard in Nederland belangrijker vinden dan in de rest van de wereld, blijft ontwikkelingshulp een lamme constructie om ons geweten te sussen, en blijft het leven voor miljarden mensen ellendig.

De grenzen van solidariteit zijn gelijk aan de grenzen van een land en we zijn niet vrij. Nu kan iedereen daar nog mee leven, maar hoe gaat dit veranderen als de “economische crisis” een blijvertje blijkt en we drastisch moeten gaan inleveren? Verwachten we eerlijke handel met het buitenland wanneer zij ons economisch inhalen? Of accepteren we dat we behandeld zullen worden zoals wij zelf de rest van de wereld hebben behandeld toen het goed met ons ging?

Ik begrijp dat dit niet van de ene op de andere dag kan veranderen en dat veel mensen heel moeilijk afstand kunnen doen van hun idee ergens bij te horen: het Volk van Nederland. Maar dit hoeft niet perse een probleem te zijn, ook op provinciaal- of zelfs dorpsniveau bestaat vaak een gevoel van eigen identiteit. We hoeven hier dus helemaal geen afstand van te doen als we overgaan op een andere organisatievorm. En op termijn moet er echt iets veranderen.

Advertenties

From → Artikelen

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: