Skip to content

Een jaar in Nederland: de vijf herfsten

Uit de ervaring van de afgelopen jaren, heb ik geconstateerd dat het traditionele beeld van het weer in Nederland niet klopt. Van oudsher wordt dit vrij strak ingedeeld in vier seizoenen, namelijk winter, lente, zomer en herfst. Wie zijn best doet objectief naar de realiteit te kijken kan niet anders dan concluderen dat de werkelijkheid veel genuanceerder en ingewikkelder is. Regenachtige grauwe periodes komen zo vaak voor, dat we niet van één herfst kunnen spreken. Het zijn er meestal vijf.

de vijf herfsten
(klik voor vergroten)

Advertenties

Een wild idee

Net als velen van ons ben ik een crimineel. Want ik download wel eens materiaal waar copyright op zit. Dat is in principe toegestaan, maar uploaden is verboden. Als je downloadt via µTorrent ben je automatisch ook uploader, ergo ik ben crimineel. En met mij honderdduizenden Nederlanders, die verder geen vlieg kwaad doen. Daarom hier een voorstel om deze merkwaardige situatie op te lossen.
 

You wouldn’t download a car
Intellectueel eigendom werkt fundamenteel anders dan fysiek eigendom. Want als je een laptop van iemand steelt, heeft diegene geen laptop meer. Dit is het sentiment waar dit bekende filmpje aan appelleert. Maar op internet verschenen al snel grapjes die het verschil dat in het filmpje ontkend wordt onderstreepten. “You wouldn’t download a car? I would if I could.” En met de opkomst van 3D-printers klinkt dat opeens niet zo gek meer. Intellectueel eigendom verdwijnt niet bij de eigenaar als je het overneemt. Je kopieert het alleen maar. De eigenaar raakt niets kwijt, hij heeft alleen inkomstenderving. Het hele concept van intellectueel eigendom is fundamenteel anders dan fysiek eigendom. We zouden er een ander woord voor moeten hebben. En het is een afspraak die we ooit met zijn allen gemaakt hebben, terwijl nu lang niet iedereen er meer achter staat blijkbaar. Tijd om er eens opnieuw naar te kijken. Zijn we beter af als we copyright geheel of gedeeltelijk afschaffen?
 

Maar H3nQ, we hebben copyright en patenten nodig om innovatie te stimuleren!
Toegegeven, mensen hebben een stimulans nodig om zich te blijven ontwikkelen. We hebben allemaal gezien dat een vrije markt beter werkt dan communisme. Toen de Sovjet-Unie ten val kwam raakte Rusland vervolgens in een diepe economische crisis, omdat het de concurrentie met het westen niet aankon. Ze waren hopeloos achterop geraakt in hun technische ontwikkeling, vrijwel niemand zat te wachten op producten uit het voormalige oostblok.

Patenten en copyright waren essentieel voor het kapitalistische systeem. Want wie met iets nieuws komt zit er niet op te wachten dat zijn/haar uitvinding onmiddellijk door iedereen wordt nagemaakt, terwijl anderen geen ontwikkelingskosten hoeven te betalen.

Maar dit systeem werkt niet meer. In 2011 gaven Apple en Google beiden voor het eerst meer uit aan patentzaken dan aan technische ontwikkeling. Dit kan in de toekomst vaker gaan voorkomen. Bedrijven richten zich meer op de USP’s die ze al hebben dan dat wat ze nog zouden kunnen bedenken. Zouden bedrijven juist niet gestimuleerd worden voortdurend met iets nieuws te komen als alles wat ze bedenken binnen een paar maanden niet nieuw meer is?

Daar komt bij dat 3D-printers steeds goedkoper worden. De komende decennia worden een glorietijd voor amateurs op alle gebieden. Zou Blokker het leuk vinden als straks iedereen tupperware-achtige bakjes thuis zelf gaat maken? Honderden ontwerpen zullen uitgewisseld worden via internet, wie wil kan een vrijwillige donatie doen. Voor velen een leuk zakcentje. Copyright is in zo’n situatie volstrekt overbodig, want het rechtenvrije gratis aanbod zal enorm zijn. Naarmate 3D-printers verder ontwikkeld worden kunnen mensen steeds meer gebruiksvoorwerpen zelf thuis maken, misschien op termijn zelfs complete auto’s.
 

Oke, dat klinkt wel leuk eigenlijk. Maar hoe moet het dan met de entertainmentindustrie?
De entertainmentindustrie. Daar gaat het meteen al fout, wat een verschrikkelijk woord. Maar niet getreurd, deze zal, bij het afschaffen van copyright helemaal kapotgaan.

 
Zie je nou wel! Wat een slecht idee, H3nQ!
Nou benader je het op een te economische manier. De entertainmentindustrie moet kapot, want die is slecht voor de cultuur. Mensen die voor de geld in deze branche zitten, zullen die massaal gaan verlaten. Het gevolg? Alleen mensen met liefde voor de cultuur, die het niet voor het geld doen, blijven over. De focus zal meer op live-optredens komen te liggen, waar mensen nog steeds grof geld aan verdienen. Metalband Iron Maiden bepaalt nu al op basis van torrent-downloads wat de beste plekken zijn om een concert te geven. Daar komt bij dat mensen nog steeds geld zullen blijven uitgeven aan muziek. Niet omdat ze de rechten willen bemachtigen, maar omdat ze hun favoriete bands willen steunen. Degenen die het meeste downloaden, zijn ook degenen die het meeste aan muziek uitgeven. De filmindustrie zal het vooral moeten hebben van het feit dat mensen een film toch liever willen zien op een enorm scherm. Die meerwaarde zal nog steeds mensen naar de bioscoop blijven trekken.
 

Oke. Helemaal afschaffen dus?
Ja, misschien maar wel ja. Tenminste, er zijn nog een paar ingewikkelde kwesties. Zoals de ontwikkeling van medicijnen. Dit kost miljoenen, maar de uiteindelijke productie is relatief goedkoop. Als daar geen patenten op zijn gaat niemand nog wat nieuws ontwikkelen. Je zou kunnen beargumenteren dat de gezondheidszorg weer geheel een overheidstaak zou moeten worden, inclusief de ontwikkeling van medicijnen. Maar bij dit naar communisme neigende idee krimpen mensen in elkaar. Ik ben er dus nog niet helemaal uit, en ik ben benieuwd naar lezersreacties.

Henk be like

Op verzoek.

Sinds een tijdje wemelt het op Facebook van de “(insert bewoners van een stad of regio) be like…”-pagina’s. Je kan hier op verschillende manieren naar kijken.

  1. Je moet je hier niet mee bezighouden. Alles wat op Facebook gebeurt is irrelevant en iedereen die in Haren woont weet dat wat op Facebook gebeurt nooit enige consequenties in de echte wereld zal hebben.
  2. Deze pagina’s zijn een manifestatie van de opleving van regionale identiteit. Dat is belangrijk, want hieraan kan je zien dat de natiestaat op zijn laatste benen loopt. Van boven komen organisaties als VN, NAVO en EU, van onderaf komen provincies, regio’s en steden. Voel je je een echte Nederlander? Dan loop je hopeloos achter, sukkel.
  3. Het bovenstaande wordt meteen weer tenietgedaan door het karakter van de (…) be like-pagina’s. Want in plaats van de regio of stad in kwestie zo goed mogelijk uit de verf te laten komen, maakt men gebruik van simplificaties, stereotypen en vooroordelen. Daarbij wordt nooit gebruik gemaakt van meer dan tien woorden. Het moet simpel, en het liefst een beetje dom.

En daarmee kom ik bij mijn punt. De (…) be like-pagina’s representeren de viering van de achterlijkheid. Ga allemaal de film Idiocracy kijken als je dat nog niet gedaan hebt. Als de mensheid zich over een paar honderd jaar niet meer kan handhaven, weet je waar het begonnen is. Het is jullie schuld.

Generatiekloof in perspectief: Een gespleten wereld

Samen met R. Schreef ik het volgende verhaal als inzending voor de Banningprijs van 2014. We hebben de opdracht wel wat vrij geïnterpreteerd.

Generatiekloof in perspectief: Een gespleten wereld

De oude man zat in zijn regenjas in het park. Ondanks het feit dat het miezerde, was hij toch heel tevreden. Plots schrok hij op van een hard geluid. Vlak voor hem had iemand een ladder laten vallen. Geërgerd keek de oude man op. Voor hem stond een twintiger, met in zijn ogen een sprankje hoop. “Pardon meneer, het ging per ongeluk” stamelde hij luid. De oude man zuchtte. “Het is al goed. Kom anders naast mij zitten, zodat je van de schrik kunt bekomen.” De jonge man knikte. “Ik ben helemaal niet geschrokken meneer, desalniettemin zal ik op uw aanbod ingaan. Men spreekt niet meer genoeg met wildvreemden tegenwoordig. Misschien kunnen wij nog waardevolle gedachten uitwisselen, als een baken van hoop op deze miezerige dag.” “Zo is het maar net” fluisterde de oudere heer. Hij borg zijn krant op in de binnenzak van zijn jas. “Leg die ladder maar op het gras”.

“Hoe heet u, als ik vragen mag?” Zei de fitte twintiger bedachtzaam. De oudere heer antwoordde licht gepikeerd. “Ben je soms van de verborgen politie, dat je dat allemaal wil weten? Tegenwoordig moeten ze alles van je weten.” De jonge man schrok een beetje. “Dat is geenszins het geval, mijnheer. Maar het lijkt me praktisch als we elkaars namen weten. Ik heet Sjors.” “Maar jongeman, ik zie nog altijd geen enkele grond om dat te geloven. Mijn naam is Huub.” sprak de oude man terwijl hij zijn ogen minzaam toekneep. De jongere heer keek verontrust. “Vanwaar toch deze achterdocht? Wat is toch die vrees die ik proef?” De oude man lachte hard en hol alvorens hem van repliek te dienen. “Weet je het dan niet? Van de hoge heren in Brussel die van het woord privacy nog nooit gehoord hebben? Die al onze zuurverdiende rijkdommen verkwanselen aan Zuid-Europese bananenrepublieken met siëstamentaliteit en maffiapraktijken? Ik speel het spel mooi niet mee.” De twintiger keek meewarig. “Maar mijnheer, ziet u dan niet wat voor prachtigs de Europese Unie ons allemaal gebracht heeft? De Euro, vrijheid en zekerheid voor eenieder die erin gelooft.” De oudere man begon nu een beetje boos te worden, maar hij hield zich in. “Maar, mijn beste, ik geloof helemaal niet in die dingen die je zegt. Europa is een continent dat precies tussen Azië en de Atlantische Oceaan past. Dat is meteen ook het enige positieve wat we erover kunnen zeggen. Vertel mij maar niets, jij hebt de oorlog niet meegemaakt. Deze laarzen die ik draag zijn ouder dan jij! Waag het niet mij nogmaals de les te lezen!” Hij maakte aanstalten om op te staan, terwijl er een wolk voor de zon trok. Plots riep de jongeman ijzig: “Niet zo snel, we zijn nog niet klaar, jij oude man!”

De oude man had zich nog niet goed en wel omgedraaid of de kolf van het pistool trof hem in de nek, waardoor de oude ter aarde stortte. Daar stond de jongen, triomferend als een gouden toorts boven het lichaam van de mens. De regenjas, oud en versleten, had niet het laatste woord gehad. “Die achterhaalde praatjes van u hebben geen invloed op mij” jubileerde de jongeling met trillende enkels, en hij richtte het vuurwapen om de oude man voorgoed het licht uit de ogen te jagen. Plotseling en zonder noemenswaardige aankondiging haalde de oude uit, en sneed met een fluitende haal de beide kniepezen van de jongeman door, die hierop onmiddellijk en met zwaaiende armen naar de grond ging. Stof steeg op waar het lichaam de aarde raakte, precies zoals een iep, die, overgeleverd aan de genade van een houthakker, weinig meer kan dan de wet van de zwaartekracht eerbiedigen. Zo ging het, en de oude man, met zijn laatste levenskracht, hees zich op de jongen, en met een ferme stoot dreef hij het schreeuwend lemmet tussen de vierde en de derde rib het lichaam binnen. De jongen implodeerde, en zijn levensadem verliet zijn lichaam voorgoed. De oude man draaide zich steunend op de rug, en, met de ogen naar de hemel geheven zei hij: “Europa kent alleen verliezers” en stierf.

Vlekje op de binnenkant van dubbel glas

Vandaag ontving ik deze vraag van M:

Henk,ik heb ook een probleem: ik heb vlekjes aan de binnenkant van mijn dubbelglasraam en ik kan hem dus niet schoonmaken:(

Hier volgt mijn antwoord:

Beste M,

Wat ontzettend vervelend voor je. En wat ontzettend dapper dat je dat hiermee naar buiten durft te komen! Een dergelijk euvel kan enorm op je zenuwen gaan werken, zeker als je houdt van schoon en netjes. Ik hoop dat je wat hebt aan de volgende tips. Er zijn verschillende manieren om dit probleem op te lossen:

1. Tik voorzichtig met een hamer op het raam. Het maakt niet uit of je op de vieze of de schone ruit tikt, maar het is iets makkelijker als je op de ruit met de vlek slaat. Als je het raam gedeeltelijk kapot hebt geslagen kun je de scherven eruit pakken. Pas op: het kan scherp zijn! Als de vlek op één van de scherven zit kan je deze afwassen. Als de vlek op de andere ruit zit kan je hem eraf vegen met een schuursponsje of iets dergelijks. Zet daarna de scherven terug met secondelijm. Het nadeel van deze methode is dat je de beschadiging aan het raam blijft zien.

2. Boor een klein gaatje bovenin het kozijn en laat de ruimte tussen de beide ramen met behulp van een rietje of een trechter vollopen met schoonmaakazijn. Laat dit een paar uur rusten totdat de vlek weg is. Boor vervolgens ook een gaatje in de onderkant van het kozijn en laat een teil eronder staan tot alle azijn eruit gelopen is. Stop dan het onderste gat dicht en vul de ruit opnieuw, dit keer met water. Laat dat ook weglopen. Deze methode is minder schadelijk voor het raam, maar je hebt er wel een boor voor nodig en het duurt langer. Als het vlekje niet weggaat zul je een agressiever middel moeten gebruiken. De gaatjes kun je opvullen met stopverf en eroverheen verven.

3. Deze methode haalt het vlekje niet weg, maar lost het probleem op een andere manier op. Probeer het vlekje te zien als iets moois, als een metafoor voor de imperfectie van de mens. Leer deze onvolkomenheid op het raam te accepteren zoals je ook de gebreken van mensen om je heen accepteert. Je zult zien dat je zult groeien als mens, en relaties met anderen worden hier ook prettiger van.

Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tips, M! Het is belangrijk dat je een oplossing voor dit probleem vindt. De eerste stap heb je zelf al gezet door om hulp te vragen. Als je hier niets mee doet zou je niet de eerste zijn die in een inrichting belandt met een ernstige vorm van OCD. Succes!

Briljante Kunstwerken (#6)

Hier zijn ze weer: de tekeningen die ik de afgelopen maanden gemaakt heb met MS Paint. Het zijn er maar vijf, maar ik hoop dat niemand het een probleem vindt dat ik kwaliteit verkies boven kwantiteit.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De Google+-rellen van 2014 – 2015: een terugblik

Hoewel de rust inmiddels is teruggekeerd in onze maatschappij, liggen de Youtube-rellen nog vers in het geheugen. Tijd om eens terug te kijken op één van de merkwaardigste episodes uit het recente verleden.

Tegenwoordig wordt 29 september 2014 gezien als het begin van de rellen. Dit was de dag dat Chuck Wellington zichzelf in brand stak voor het hoofdkwartier van Google in Mountain View, Californië. Maar de eigenlijke oorzaken moeten bijna een jaar eerder worden gezocht, namelijk vrijdag 8 november 2013. Dit was de dag dat Google het voor Youtube-gebruikers verplicht stelde om een Google+ pagina te hebben als ze reacties wilden achterlaten.

In de daaropvolgende maanden groeide de publieke onvrede over de veranderingen die geleidelijk werden doorgevoerd door Google. In één poging gebruikers te trekken van het destijds eveneens populaire maar controversiële Facebook voerde Google een agressief beleid, waarbij Google-diensten steeds minder bruikbaar werden voor hen die geen gebruik wilden maken van Google+. Bovendien werd het gebruik van schuilnamen ontmoedigd, waardoor eindgebruikers steeds minder in staat waren hun anonimiteit te bewaren.

Op 17 september 2014 gebeurde er iets ondenkbaars: Google maakte het voor Youtube-gebruikers onmogelijk om nog video’s te bekijken zonder in te loggen. De maatschappelijke onvrede was gigantisch: twee weken lang was het merkbaar rustiger op straat omdat mensen op sociale media aan het klagen waren. Er werd geëist dat Google al zijn gratis diensten voor iedereen beschikbaar zou maken op een manier op een manier die anonimiteit zou garanderen. Bovendien wilde men dat Youtube-video’s weer helemaal tot het einde zouden bufferen, ook als ze op pauze staan.

Aanvankelijk bleef het dus redelijk rustig. Hier kwam een einde aan toen het incident met Wellington gebeurde. Die avond hing er een grimmige sfeer in diverse Amerikaanse steden. Op kruispunten en pleinen vonden Androidtelefoon-verbrandingen plaats. De volgende dag belande een Streetview-autobestuurder in het ziekenhuis nadat hij was mishandeld door een woedende menigte. De Nationale Garde werd ingezet om het hoofdkantoor te beschermen, maar men kon niet voorkomen dat een gefrustreerde helicopterpiloot zijn toestel op het dak landde en het gebouw binnendrong met een vuurwapen. Er vielen zes doden bij dat incident.

Dit valt echter in het niet bij de rellen die daarna in de grote steden losbraken. Getuigen meldden dat politie en leger zich op sommige plaatsen aansloot bij de relschoppers. Op verschillende plaatsen wisten de opstandelingen tijdelijk wijken of zelfs hele dorpen in handen te krijgen. De rellen sloegen bovendien over naar West-Europa, maar hier waren de gevolgen minder groot.

Pas eind januari werden de relschoppers verslagen. Er waren ruim 27.000 doden te betreuren. De materiële schade wordt geschat op ruim 90 miljard dollar. Google draaide haar beleid niet terug, maar liet in februari 2014 een verklaring weten dat de eindgebruikers zonder tegenprestatie profiteren van een gratis dienst en dat ze niet zo moeten zeiken.

Nieuwe straatgevechten bleven uit, maar activisten lieten via Google+ weten dat ze op een vreedzame manier zouden blijven strijden voor bescherming van privacy. “Een bedrijf als Google is zo groot en dominant geworden dat je als eindgebruiker niet meer om ze heen kan zonder je in allerlei moeilijke bochten te wringen. Bovendien verdient Google miljarden aan ons. Daarom heeft Google de morele plicht om de anonimiteit van de gebruikers te waarborgen, ook al leveren ze gratis diensten”, zo luidde de extremistische opvatting die destijds werden verspreid.

Op dit bericht kan alleen gereageerd worden via de bijbehorende pagina op Google+: https://plus.google.com/u/0/b/112869206249132328762/112869206249132328762/posts/p/pub?hl=nl

%d bloggers liken dit: